środowiska w webdevelopmencie
Środowisko developerskie to całość narzędzi, konfiguracji i warunków, w których programista tworzy, testuje i rozwija aplikację zanim trafi ona do użytkowników.
Środowiska możemy podzielić ze względu na etapy cyklu życia produktu (development lifecycle) oraz miejsca jego działania.
Etap cyklu życia produktu – development lifecycle
- środowisko developerskie (development / dev)
– tworzenie i testowanie aplikacji- działa lokalnie (na twoim komputerze) lub na serwerze deweloperskim,
- często zawiera:
- Dev-tools (np. Webpack, Vite, WordPress z
WP_DEBUG) - testowe dane
- Hot reload / brak cache / logging
- Dev-tools (np. Webpack, Vite, WordPress z
- przykłady:
- XAMPP
localhost:3000
- środowisko testowe (test / QA)
– używane do testowania aplikacji przez testerów lub zespół QA (Quality Assurance)- testy mogą być automatyczne: np. integracyjne, jednostkowe
- baza danych może zawierać zanonimizowane dane prawdziwych użytkowników
- środowisko staging (przygotowawcze / pre-prod)
– prawie identyczne jak produkcyjne, ale nie widoczne dla użytkowników końcowych - środowisko produkcyjne (production / prod)
– wersja aplikacji „na żywo”, dostępna dla użytkowników- musi być szybkie, stabilne, bez błędów
- dane są prawdziwe, a każda zmiana ma realny wpływ na projekt
- środowisko sandbox
– tzw. piaskownica — środowisko testowe, w którym nie da się nic zepsuć, do testowania nowych idei i rozwiązań
Miejsce działania środowiska
- lokalne – local – twój komputer
- localhost – lokalny serwer – czyli twój komputer jako serwer,
- adres 127.0.0.1 – czyli pętla zwrotna (loopback),
- lokalny serwer to np.: Apache, Nginx, Node.js, itp.
- otwierasz stronę pod adresem http://localhost:3000
- coś w rodzaju wewnętrznej komunikacji z samym sobą
- zdalne – remote – każde środowisko działające na zewnętrznym serwerze, poza twoim komputerem, zdalna maszyna lub usługa np.:
- serwer, który znajduje się w internecie,
- GitHub,
- chmura,
- serwer klienta
- chmurowe – zdalne środowiska, często skalowalne, zarządzane przez dostawcę chmury
-
- Azure, AWS, DigitalOcean
-
- wirtualne / kontenerowe – śodowiska izolowane (kontenery, maszyny wirtualne), mogą działać lokalnie lub zdalnie
- Docker, Vagrant
środowisko lokalne
127.0.0.1 i adres IP localhost
- tzw. adres pętli zwrotnej (loopback)
- ten sam komputer, na którym działa aplikacja
- każdy komputer ma ten adres — służy do komunikacji z samym sobą
- oba oznaczają to samo
- twój komputer jako serwer
- localhost to czytelna dla człowieka nazwa przypisana do 127.0.0.1
- przeglądarki i systemy automatycznie zamieniają localhost na 127.0.0.1
localhost:3000
- numer portu, czyli „drzwi” do konkretnej aplikacji/serwera na twoim komputerze
- localhost:3000 oznacza – połącz się z moim komputerem (localhost) przez port 3000
- jeśli port jest już zajęty, aplikacja nie wystartuje na nim
- możesz je zmienić ręcznie – to tylko ustawienie konfiguracyjne
- niektóre porty są zarezerwowane dla znanych usług:
- 80 – HTTP (strony www)
- 443 – HTTPS (bezpieczne strony)
- 21 – FTP
- 22 – SSH
- 3306 – MySQL
- 25 – SMTP (poczta)
- dla środowisk developerskich przyjmuje się popularne porty:
- 3000 – React, Next.js
- 5173 – Vite (domyślnie)
- 8080 – alternatywny serwer HTTP
- 8000, 5000 – Python/Flask, Django
Hope this helps and happy coding :)
Zobacz jeszcze
Dołączanie plików z motywu w WordPress
Do dołączania plików z motywu w WordPress służą zarówno include locate_template() jak i get_template_part(), ale mają inne przeznaczenie i zachowanie. Oto...
Wordpress
escaping danych w Worpdress - czyli funkcje esc_*
W WordPressie mamy kilka funkcji esc_*, które służą do oczyszczania (ang. escaping) danych przed wyświetleniem ich w HTML, dzięki temu bezpiecznie wyświetlisz dane w HTML, i unikniesz XSS,...