Debug manifests

Debug manifests to pojęcie używane najczęściej w kontekście:

• aplikacji webowych
• service workerów / PWA
• pakietów aplikacji (manifest.json / manifest.webmanifest)
• środowisk developerskich, gdzie przeglądarka lub narzędzia deweloperskie ładują specjalny “manifest debugowy”.

Może oznaczać dwie rzeczy — zależnie od kontekstu.

1. Debug manifest – plik manifestu używany tylko w trybie developerskim

W wielu frameworkach (np. React, Angular, Vue, Next.js, WordPress + Gutenberg) istnieją osobne pliki manifestów, np.:

• manifest.json – dla produkcji
• manifest.debug.json / manifest.dev.json – dla developmentu
• Taki debug manifest zawiera:
• nie-minifikowany kod,
• dodatkowe metadane,
• ścieżki do nieprzetworzonych plików,
• informacje potrzebne do debugowania w przeglądarce (mapy, ścieżki źródłowe itd.).

Przeglądarka lub narzędzie ładuje ten manifest, aby było łatwiej śledzić błędy i strukturę projektu.

2. Debug Manifest w Service Worker / PWA

Jeśli pracujesz z manifestem webowym (manifest.webmanifest) lub service workerem, debug manifest to plik, który przeglądarka ładuje, aby zarejestrować zasoby dla offline podczas developmentu.

Najczęściej zawiera:

• listę plików do cache
• ścieżki do lokalnych assetów
• brak optymalizacji
• pełne logi, które ułatwiają debugowanie

3. Wtyczki WordPress / Webpack / Vite

Niektóre narzędzia generują debug manifest, np.:

• wtyczki ładujące assety (style, skrypty)
• bundlery JS
• systemy modułów

Przykład z Webpack:

• manifest.json → produkcja
• manifest.dev.json → debug

Debug manifest pozwala WordPressowi czy innemu systemowi wiedzieć, które pliki wczytać podczas developmentu.